306 Squadron

Videre Vincere Est

Home Startpagina 1957

De Dagboeken                                        1956

Maandag 2 januari 1956. Vandaag vele handen geschud. Alles was weer present en startte met blij gemoed. Gevlogen werd er ook. Zelfs was het al weer nachtvliegen. Prima weertje op deze eerste werkdag van ’t nieuwe jaar. Neen, over de winter mogen we niet klagen de weerverwachting luidt gunstig. Verder de loterij uitgeloot met veel nieten en hier en daar maar een troostprijsje. Kpl. Bourgonje ging nog met de grootste winst schuiven. Verder alle kaarten met Nieuwjaars wensen gelezen. Zelfs uit Noorwegen kwamen de beste wensen voor ons Squadron. Dinsdag 3 januari 1956. Weer midden in de dagelijkse beslommeringen. De meesten hebben nog wel even een aanloop nodig om op gang te komen. Gevlogen werd er, begunstigd door het prachtige weer, zoveel mogelijk voor zover dat nodig was en mogelijk, want de meeste kisten stonden toch wel aan de grond met mindere of meer hinderlijke klachten. Verder geen schokkende feiten. Woensdag 4 januari 1956. Prima weertje, echter alleen vliegprestaties voor de Harvard. Het B elftal verloor na een wedstrijd met bloed aan de palen, onverdiend door 2 off sight goals en 1 penalty met 3-2 van de sterke Sgt’s Mess. Ondanks deze zoveelste nederlaag in successie, was er een grote verbetering te bespeuren bij het elftal. Verder om half 5 einde dienst, dus geen bijzonderheden meer. Donderdag 5 januari 1956. Slecht weer en geen vliegresultaten. Verder totaal geen bijzonderheden. De post alleen laat steeds lang op zich wachten. Verder zo links en rechts nog Nieuwjaarsparty’s, maar na de dienst uiteraard. Vrijdag 6 januari 1956. Nog geen draad beter voor wat het weer betreft en de vliegresultaten navenant. Verder is de schrik voor een spoedige pokkeninjectie losgebroken. Gesjacher met medische gegevens enz. Iedereen gelooft nu wel dat ze er aan dood gaan. Lacht, eer, drink, en wees vrolijk, want morgen sterven wij. Verdere party’s, overigens naar alle deugd en behoren. Zaterdag 7 januari 1956. Slecht regenweer, desondanks toch Mivo en verder schieten, voor zover dit er niet hier onder valt. Normaal bestaat het uit exerceren enz. Verder alle gehuwden vrij vervoer bij bureel Registratie. De spelden horen vallen van de stilte heerste ook nu weer in de hangar, alom verder alles in de afwachting van het weekend. De schrijver wenst u alleen een prettig weekend toe. Tot maandag. Maandag 9 januari 1956. Voor het eerst in deze winter een flink pak sneeuw. Zodoende kon er niet gevlogen worden. Lang zal het echter wel niet duren, want de dooi wordt elk moment verwacht. Een truck voor de hangar werd op dusdanige wijze door de wachtende menigte bekogeld, dat de slachtoffers niets anders konden doen dan met gelaten gezichten ruggelings naar de cabine op te dringen. Er vielen harde klappen. Dinsdag 10 januari 1956. Het is alweer verleden tijd met de sneeuw. Er ligt nog net genoeg om niet te gaan vliegen, dus wordt dit ook maar weer een dag verschoven. Verder kreeg iedereen de angst van z’n leven voor een cocktail inenting op donderdag. Verder vies weer. Woensdag 11 januari 1956. Sneeuw is weer weg en dus wordt er weer braaf gevlogen. Zo zelfs, dat de sportmiddag voor, de maten er maar weer eens bij inschiet. Niet zo heel erg overigens. Klachten hierover zullen wel komen als het zomer wordt en goed weer. Kranten vandaag dik over tijd. Morgen het spuitje. Donderdag 12 januari 1956. Nu weer heel best weertje om te vliegen althans. Het vertoeven buiten is geen pretje, daar je zowat omvalt, door de harde wind. Verder geen spuitje gelukkig, doch de kans op een misser voor wat betreft long weekend. Er moet dan door gevlogen worden. Stemming bij de meeste mensen is wel te raden. Vrijdag 13 januari 1956. Prima weertje. De bekendmaking op het appél, dat er zaterdag vermoedelijk gevlogen zal worden, tenzij er vandaag veel verzet wordt. Er werd ook behoorlijk gevlogen, lange sorties. Om negen uur het gefluister long weekend gaat door. Inderdaad het 48 uur verlof gaat door. Half 5 einde dienst. Prettig weekend. Maandag 16 januari 1956. Vandaag het hoogste percentage vlieguren gehaald tijdens het bestaan 306 Sqn. 50 ½ uur. Een beste dag dus. Verder geen bijzonderheden. Het was tevens nachtvliegen, dus weer overwerk aan de winkel. Dinsdag 17 januari 1956. Vandaag was het weer eens een schrille tegenstelling met de vorige dag. Zeer weinig vlieguren, ondanks het niet te slechte weer. Verder waren er totaal geen bijzonderheden. Woensdag 18 januari 1956. Vandaag werd er weer doorgevlogen, dus viel de sportmiddag er bij in. Het B elftal vocht echter toch dapper in een harde, van ijsregen doordrenkte wind. Het was een beste wedstrijd. Door enkele fouten van de achterhoede en de onmacht der voorhoede, werd het tenslotte een 4-1 nederlaag. Ruststand 0-0. Het had best anders kunnen zijn. Op de foto: staande van links naar rechts: Dpl.Sld. de Langen, Sgt. Kloth, Sgt. Faber, Kpl.1 Smink, Klp. v. Weegen, Sgt. Luyk, Technisch adviseur keuzecommissielid Sgt. van Achten. Zittend van links naar rechts: Dpl.Sld. van Deursen, Dpl.Sld. Wijckmans, Dpl.Sld. De Veer, Sgt. Schuts en Sld.1. Wilbrink. Donderdag 19 januari 1956. Ook vandaag geen schokkende dingen. Een beetje gevlogen met niet te best weer. Er werden wat voorbereidingen getroffen, om de komende Fancy Fair van O.B gunstig te laten verlopen. Zo links en rechts was er wat gehandel met de loten a f 0.25 cent per stuk. Vrijdag 20 januari 1956. Vandaag weer gevlogen met aardig weer. Er is zodoende van deze week niet veel te zeggen, behalve dat er constant gevlogen werd. Verder geen bijzonderheden. De Harvard ging gelukkig niet naar Volkel (angst van een passagier). Zaterdag 21 januari 1956. Prima weertje voor de tijd van het jaar. Er is praktisch nog geen vliesje ijs geweest. Mivo ging niet door, omdat er gevlogen werd. Niet zo veel, maar toch aardig. De schare ging weer met long weekend (zaterdagmiddag tot zondag avond). Prettige dagen. Maandag 23 januari 1956. Weinig gevlogen, matig weer, geen festiviteiten vanwege het nijpend geldtekort op deze dag achter in de maand januari. Party’s nog maar uitgesteld. Weinig belangstelling voor de truck naar Nijmegen. De actie tot het slagen van het “Dutch Santorium Fund” fancy fair, werd op brede basis voortgezet. De verwachtingen zijn echter, mede door de “home made” aanmaak van dwerie spelen, niet hoog gespannen. Dinsdag 24 januari 1956. Niet gek gevlogen. Slecht weertje. De bar is in inmiddels na een wachttijd van ruim 2 maanden in gebruik genomen. Het aandeel der onderofficieren werd nuttig besteed, maar de obligaties kunnen als vervallen beschouwd worden. Vanwege de concurrentie vielen de prijzen mee 13 cent voor een harde Sprits. Wel erg buitenlands deze prijs. Heimwee naar Hollandse kantines. Werkers van het twaalfde uur slaan en slijpen naar hartenlust platen, planken enz. van 10:00 uur tot 10:20 uur vastgestelde pauze. Beoordelingstijd. Woensdag 25 januari 1956. Vandaag weer eens sport. 306 B de vellen met 4-0. 306 A (de hoop en trots) de jekker met 2-1. Dit alles op voetbalgebied. Dienst vroegtijdig afgelopen. Administratie heeft nu wel voorgoed de leiding voor wat betreft koploper in de race van hangar naar huis. Een zwoegend peloton kan deze klassementswedstrijden niet bijhouden. Algemene woordvoerders fluisteren echter, dat ze vroegtijdig vertrekken. Afspraak heren! (categorie der hangardeuren persons en nog net iets op te ruimen lieden zijn niet jaloers: Conduite ! Truck wacht wel. Donderdag 26 januari 1956. Een sneeuwfront van 80 mijl breed en misschien wel dik bedacht ons rijkelijk. Harvard vertrok echter vroegtijdig naar Sembach (keerde niet terug...). Toch grote verzoendag, of loonbelasting viel niet mee. Geen collecte deze keer, dus geen kans op slechte kusten. Verder geen bijzonderheden. Vrijdag 27 januari 1956. Sneeuw gelukkig weer voor ’t grootste gedeelte verdwenen. Gesmolten en voor een iets kleiner deel verwerkt in verse sneeuwmannen. Een beetje gevlogen en verder de tijd besteed met wachten op zijn beurt bij de kapper. Het was behoorlijk vol in de salon Hangar chief, echter met veel nieuws om te onthouden was de vrucht (de opbrengst). Zaterdag 28 januari 1956. Vandaag een beetje opgeruimd en wat Mivo tot 10:00 uur. Verder totaal geen bijzonderheden. Alleen een prettig weekend toegewenst door de schrijver. Maandag 30 januari 1956. Slecht weer, alhoewel voorspellingen anders waren. Een bittere koude is op komst, dus dat kan nog wat worden. Inschrijflijsten voor elf (kroegen) stedentocht(en) zullen wel spoedig verschijnen. Verder voorbereidingen van de Fancy Fair. Nogmaals de verwachtingen zijn niet hoog gespannen. De bar loopt opperbest, Kramer heeft al er links en recht zijn “neus” eens opgestoken over de kansen en voordelen van obligaties en verder eventueel aandelen. Sedert kort is hij de man, die de beursberichten nauwkeurig volgt. Dinsdag 31 januari 1956. Op deze laatste dag van deze maand heeft de kou ons te grazen. En goed ook; de voorspellingen zijn ook helemaal niet hoopgevend. De Fancy Fair deed het wel. Anders niet zo erg druk bezocht door Engelsen. De netto opbrengst is nog niet bekend, maar waarnemens wel waar, dat de onkosten gedekt zijn. Misschien is dit een troost. Schrijver had 6 doosjes K.L.M. lucifers voor evenzoveel maal graaien in een haverkist à 6 DP per graai. Ook de loterij bracht bij hem geen winst. Het bier eveneens door hem betaalt, bracht echter (tijdelijk) troost. Afijn, het was voor het goede doel. Woensdag 1 februari 1956. Vrijwel geen werk aan de winkel. Zo bitter onbeschoft koud is het, dat het kwik (de alcohol) en de hangar -12 aanwijst. De ouderen onder ons, maken al een vergelijk met de ijstijd uit 1880. Ik geloof ze. Kranten niet op tijd en treinen gestagneerd. Het is werkelijk te gek. De opbrengst van O.B. was zoiets van 750 Nederlandse guldens. Voorwaar een best resultaat. Propaganda enz. het gevolg hier van. Wie wordt er lid? Nog geen lepeltjes, omdat deze in de best runnende bar bitter bar nodig zijn. Sport verviel natuurlijk en iedereen ging vroeg naar huis. Donderdag 2 februari 1956. Nog aanhoudende kou. Temperaturen van -20 geen bijzonderheden, doch een warmtefront zal vanuit Finland via Denemarken en Noord Duitsland over Laarbruch trekken. Dit front kan hier over twee weken zijn. Te laat te laat. Voor velen is een enkele nachtvorst al genoeg. Verder groepen ingedeeld van mensen, die morgen ingeënt zullen worden. De schrijver las de D.O. per ongeluk het eerst en verbreidde de mare in de hangar. Zodoende kon hij reacties waarnemen. De stemming was, zoals beschreven in het boek; Dodencel, en dan een nummer (vergeten). Verder weinig bijzonderheden vermeldenswaard. Vrijdag 3 februari 1956. Nog steeds zeer frisjes. Nog steeds geen vliegprestaties. Geen vrolijkheid vandaag. Overal een gedrukte stemming. De dokter met zijn vazal, de A.o.o. G.D.KLu, Mopurgo (in stemming slagerswit gekleed) ontruimde het bureel Inw. Dienst en een bleke schare, elkaar voorrang verlenend, stond met een ontbloot slap mannenarmpje in de gang. De naald was akelig lang en zwieperig en vlijmscherp. De plaatwerkers hadden er nog wat aan moeten slijpen. Verder geen bijzonderheden. Zaterdag 4 februari 1956. Loom, lusteloos en bont werd er vanmorgen weer weinig gedaan. Sneeuw gevallen dus dat wijst op dooi. Verder geen bijzonderheden. Prettig weekend toegewenst door de met dienst belaste schrijver. Maandag 6 februari 1956. Vandaag weer terug, echter weinig werk, vanwege de bittere kou. De menigte kleunde wat rond en hield zich maar onledig met het verzwelgen van hoeveelheden koffie en Royco erwtensoep in de crewroom achter de toog. Het baantje van “barkeeper” lokt een iegelijk wel. De plaats echter achter de bar wordt dan ook konstant door drie a vier man ingenomen. Er waren verder geen bijzonderheden. Dinsdag 7 februari 1956. Nog steeds geen einde van de winter in zicht. Werkzaamheden worden dan ook behoorlijk gestagneerd. Weersvoorspellers en zakagenda’s komen niet meer aan hun trekken. Iedereen bindt de schaatsen onder en zwiert in Well op de gracht. Dit alles echter na de dienst. Verder geen bijzonderheden. Woensdag 8 februari 1956. Ook vandaag maar droevig weer gesteld. Natuurlijk geen sport. Sgt. Klunts mompelt iets over het ontvangen van 40 voetbalkaartjes. Er wordt gedacht (en gesproken) over het misschien wel versjacheren van deze kostbare kleinoden. Ieder weet dat “Schoetz” een grote familie heeft. Toch geloof ik niet, dat we hem van “Soeft praktijken” mogen verdenken. Verder geen bijzonderheden Donderdag 9 februari 1956. Het is vervelend, doch ook vandaag is het bittere ernst met de kou. Vandaag uitreiken van vele toegestane verzoeken i.v.m. carnaval. “Da gaot wir leutig worre”. Verder was er het uitreiken van polderlaarzen, met bijpassende “can can” kousen aan de ploeg, die gisteren meer zand op de baan moest gaan gooien. Gewacht wordt op een ploeg, die binnenkort de stenen er af zal gaan bezemen (rapen). Er boksten geen Hollanders vanavond, alhoewel van de Heijden loge zat in een duur trainingspak met fel af stekende witte handdoek om zijn boksersnek. Vermoedelijk was zijn service dress (dat verplicht was) u.s. De sneeuwploegen voor na de dienst vervielen gelukkig nog. Vrijdag 10 februari 1956. Ook vandaag weer berekoud. Er wordt een klepwacht in de truck aangewezen, om de wolven, die zeer binnenkort wel hier doorgedrongen zullen zijn, op een afstand te houden. Het doorgaan van het long weekend was nog lange tijd een duister punt, maar uiteindelijk na een dag van D.U.W. werk, gaat het weekend door. Prettige dagen en een vrolijk Carnaval. Maandag 13 februari 1956. Hier zijn we weer: in de kou. Deze winter gaat wel alle records slaan. Er is een stevig pak sneeuw gevallen. De treinen hadden dan ook vertraging en verder was er veel ontwricht. De kranten melden al meer dan 300 doden en West Europa, als gevolg van de kou. Sgt. Geurts liep een gat in het stabilo en in zijn hoofd. Het liep gelukkig goed af. Dinsdag 14 februari 1956. Vandaag heeft het wel 30 cm gesneeuwd. Alles is bedolven onder een grote vracht. Het gaat niet dooien, doch echter steviger vriezen en de sneeuwkansen blijven. Vandaag zijn Sgt. Faber en Kpl. Khüller gestart in de Elfstedentocht. Wij wensen hen een goede trip en good luck tot het einde. Jaloers zijn we niet. Verder wat gewone werkzaamheden. Woensdag 15 februari 1956. Ook vandaag weer hevige kou. Alles ligt praktisch stil. Vandaag werden er dan ook twee wolven op de basis gesignaleerd en wel op de lijn. Vermoedelijk hebben ze geen basispas. De gemoederen raken iets verontrust. Wel 10 man hebben ze gezien en de sporen duiden er op. De O.O. van Dienst, belast met zulk soort werkzaamheden, kon geen weerbare mannen vinden. Het kan, zeggen sommige maten want we zitten in de uitlopers van het Zwarte Woud. De kans is echter nu ook groot, dat als er iemand ondergesneeuwd raakt, hij aangezien wordt voor een poolbeer. Tenslotte zitten we in de uitlopers van.., af fijn binnenkort zullen we nog wel theorie, gevechtsopleiding enkele man herhalen en misschien komt er een L.S.K voorschrift nr “zoveel duizend”; hoe te handelen bij wolvenplaag. Verder waren er geen bijzonderheden. Donderdag 16 februari 1956. Vandaag had het volgens de radio op de meeste plaatsen 20 tot 26 gevroren. Er was dan ook iemand, die ½ uur met een deurkruk in zijn hand heeft staan kijken, omdat dit lid er radicaal aan vastgevroren zat. Er wordt gezegd, dat ook zijn stem bevroren was, want hij gaf tenminste geen geluid. Vandaag was het opgeven wedde en vreemde valuta. Verder weer bijna geen werk en ook geen bijzonderheden. Vrijdag 17 februari 1956. Ook vandaag weer bitter koud. Er kwam een bokslijst met namen uit van mensen, die mee wilden dingen naar een prijs in de Inter Wing box competition. Onder de onvrijwillige geselecteerde beren troffen we verscheidene imponerende verschijningen aan. De tweede prijs, waarvan men altijd verzekerd is, in een duel, bestaat uit een iets kleinere beker, dan die der trionifator. Dit moest wel een stimulans prijs zijn. Verder was er de gevreesde injectie 3 in 1, een slecht gemixte goedkope cocktail, waaraan de proevers echter nog lol kunnen beleven. Zaterdag 18 februari 1956. Van de morgen voor afgaande aan het vertrek naar “moeders”, valt niet veel bijzonders te vertellen. Nog steeds koud en berichten van strenge tot nog strengere vorst maken dan ook opgang. Bijna geen werkzaamheden, dus om kort te gaan. Een prettig weekend. Maandag 20 februari 1956. Erg saai, maar nog steeds striemend verdomde koud. Dodenlijst is bedroevend. Geen of nog minder werk. De boksers trainden er een enkel half ons af, en geraken al in een beste conditie. En dat alles in diensttijd. 1 maart is de wedstrijd. Het beloofd aardig druk te worden. Geen vermeldingswaardige bijzonderheden verder. Dinsdag 21 februari 1956. Nog maar een maand en dan is het weer lente. Voorlopig echter nog mist. Het gaat nu wel iedereen de keel uit hangen. De boks kandidaten werden uitgeselecteerd. Slechts een man van de gevreesde Dutchies bleef gespaard (een met het betere lichaam). Deze droom over roem en eer is dus ook weer cru afgebroken. Er was bijna weer geen werk en ook de bijzonderheden waren verder niet vermeldingswaardig. Woensdag 22 februari 1956. Vorst en erg, blijft aanhouden. De resultaten van de lopers in Holland vielen niet mee. De heren Luijk en Adema kwamen, net als onze topschaatscracks in de goede, doch overigens onopvallende middelmoot. Heer Hietbrink zag maar van deelneming af en redde zodoende de eer. Sgt. Schuts zette nogmaals zijn persoonlijkheid achter diverse aanvragen om voetbalkaartjes Duitsland-Nederland. Echter zonder resultaat. Een schrijven van een voetbal enthousiast naar de “Koniglicke Deutsche Fusbal Bund” ging gelukkig niet door. Er werd nog ijlings naar de datum gezocht, waarop de laatste dienstdoende keizer de geest gaf. Verder waren er geen bijzonderheden. Donderdag 23 februari 1956. Aanhoudende kou met nog steeds temperaturen van -15 tot in de -20. Vandaag zou de grootste kluit naar Volkel airbase gaan, om alsnog een vlieguurtje te maken. De meeste kisten vertrokken dan ook, wijl de basis daar bestartbaar was. Morgen gaat zowat het hele lijnpersoneel. Het zal vermoedelijk wel drie weken worden. Met de dichter “Aufwiedersehen”. Vrijdag 24 februari 1956 Inderdaad vertrok vandaag meer dan de helft zowat naar Volkel met achterlating van slechts drie kisten. Ook was het vandaag uitbetalen, dus al met al, was er weer aktie. (Nog steeeds bitter koud) Zaterdag 25 februari 1956. Vandaag weer een beetje werk in de vorst. Verder verjaardag van Prinses Marijke. Zodoende een meevaller en een vroege aftocht naar huis. Prettig weekend. Maandag 27 februari 1956. Eindelijk weer wat kans op doorzettende dooi. Veel werd er vandaag weer niet gedaan. Wat sneeuw opruimen en verder cleanen, omdat als alles naar wens verloopt morgen een “Marshall Luchtmacht” even zal komen kijken. De boksers blijven in training, dus dat beloofd wat goeds. Verder waren er op deze treurige dag geen bijzonderheden. Dinsdag 28 februari 1956. Gelukkig weer volop dooi en dus misschien tevens een eind aan de winter. In de Sgt. Mess werden slechts de goudvissen voor een kleurig verfje gespaard. Na een enkel jaar leven in een meer of minder op een rommelig wachtlokaal lijkende Mess, knappen de heren alles op. Het lijkt al iets op een Vorsten paleis. Toch krijgt de eerder genoemde Maarschalk een verkeerd beeld op deze manier. Hopelijk blijft het zo. In de hangar 306 Sqn. kwam hij ook nog bijna een hele minuut. Slechts enkelen behielden hun normale kalmte. In de engine shop stonden de motoren met bij behorende papieren en een rood-wit-blauw vlaggetje keurig geëtaleerd (verkeerd beeld). Verder ook nu weer geen bijzonderheden. Wel stonden de meeste representatieve lieden aan de toog in de O.O’s Mess. Zij wisten dan ook zowaar diezelfde Maarschalk de bekentenis te ontlokken, dat er 250 WRAF’s komen: betere tijden. Woensdag 29 februari 1956. Lekker weertje voor de tijd van het jaar. Wel bijna nog steeds geen werk. Vanmiddag ging zowat alles naar de selectie wedstrijden voor de Inter Wing Box competition. Helaas traden er geen Hollanders op in het enigszins wrange stuk. Morgenavond is het pas echt. Verder geen nieuws. Donderdag 1 maart. 1956. Ook op de vliegbasis Volkel is het nog al minder gesteld met de bedrijvigheden. Erg efficiënt zal deze move dan ook wel niet zijn. Verder weinig of geen bijzonderheden. Voor ’t boksen zullen we, om niet in pijnlijke details te treden, kort zijn. Zeer matig (lees: droevig slecht) voor wat ons betreft, tweede prijzen. Vrijdag 2 maart 1956. Nog steeds geen behoorlijk werk, ook weinig nieuws. Weer de haast traditionele prik met gevolgen voor ’t weekend. Goede zaken voor de behoorlijk runnende bar. Half vijf einde dienst en in zwermen weer naar huis. Er werd weer eens gecontroleerd aan de grens. De gehate en gevreesde douanier aan de grenspost Well (bekend staand als “de rooie”), had weer een best succes. Het hield weer lang op. Verder nog een prettig weekend. Maandag 5 maart 1956. Vandaag weer met nieuwe moed begonnen aan de werkweek. Het was gelukkig niet zo koud. Veel bijzonders was er op deze dag niet. Nog wat gesjacher met voetbalkaartjes en verder wat eche op tafeltennis gebied. Verder geen nieuws. Dinsdag 6 maart 1956. Het weer wordt steeds beter. Er wordt wat gewisseld met personeel van Volkel. De toestellen blijven, ondanks dat de sneeuw verdwenen is op Volkel, omdat hier de baan vol ligt met stenen en gruis. Hier zal wat aan gedaan moeten worden. Het is zodoende nog steeds erg rustig hier. Verder waren er geen bijzonderheden. Woensdag 7 maart 1956. Ook vandaag weer geen sport. Wel een extra appél, waarna de gehuwden bezems gingen halen. Een iegelijk spoedde zich naar de baan. Daar werd alles schoon gemaakt. Het was hard werken in de gure wind. We kregen maar een middenstukje, doch het groeide uit tot het cleanen van de halve baan. Gelukkig was het wat vroeger einde dienst. Donderdag 8 maart 1956. Vandaag weer prachtig weertje. Er werden al wat voorbereidingen getroffen, om de maten van Volkel te ontvangen. Deze zullen morgen wel komen. Er werd verder nog niet zo veel gedaan alhoewel er wel druk werk verwacht wordt. Na Pasen n.l. (welk jaar is er niet bij gezegd) worden de RF’s, de super sonische kisten bij ons verwacht. Het zal dan ook ook nog wel een bierfuif opleveren. Vermoedelijk in Weeze. Vrijdag 9 maart 1956. Vandaag ging, begenadigd door netjes weer, alles zijn gewone gangetje. De werkverzetters van Volkel kwamen weer terug, dus is nu alles weer present. Over ‘t algemeen waren de mensen, ondanks alles, toch weer blij terug te zijn. Het eten was zo ongeveer het enige goede geweest op die 1ste T.V.B. Zaterdag 10 maart 1956. Ook vanmorgen weer schitterend weertje. De ploeteraars werden hartelijk toegesproken en de achtergebleven maten kregen een soort minderwaardigheidsgevoel. Misschien voor velen gegrond, doch zeer zeker niet voor allen. Prettig weekend. Maandag 12 maart 1956. Vanmorgen weer alles versammelt voor de vele werkjes. Nachtvliegen erna. Verder lijsten van vooreters (overwerkers). Al met dit geen prettig begin. Verder wel goed weertje. De laatste trans-acties voor de “slag van Düsseldorf”. Alles te lui, Alles te traag, die Friese harde hap te eigenwijs, eigengereide niks. Woensdag allen: Abe, Abe, Abe enz (ook dit weer op voetbalgebied). Voor nadere details, woensdag. Gevlogen werd er weer veel. Verder geen bijzonderheden. Dinsdag 13 maart 1956. Vandaag veel werk veel gevlieg, geen nieuws. Heel goed weer. Het in ontvangst nemen van toegestane verzoeken voor morgen en verder de dagelijkse beslommeringen. Van deze dag weinig te vertellen. Woensdag 14 maart 1956. Deze dag, met slecht sneeuwweer, in het teken van de 1e naoorlogse slag Duitsland, Weltmeister versus Holland (Fortuna 54) Het kleine nachbarlandje met zeer beperkte capaciteiten op voetbalgebied. De uitslag, door de meesten bekend d.w.z. televisie en radio. 1-2 schrijver zag deze wedstrijd voor u ter plaatse en heeft er zowat een zenuwinzinking van over gehouden. Dit vooral het laatste kwartier. Op ’t Squadron was zowat iedereen vrij en zelfs de verstokte voetbalvergruisers liepen nog warm. Iedereen was er van ondersteboven en dit was dan ook verreweg het belangrijkste van de dag. Donderdag 15 maart 1956. Alles weer zijn dagelijkse loop. Rustig werk. Ook overwerk, wat natuurlijk weer behoorlijk wat stof opleverde tot praten (lees kankeren). Verder geen bijzonderheden op deze dag. Tot morgen dus maar weer. Vrijdag 16 maart 1956. Vandaag weer prima weertje en de race om een kapperskaartje. Deze imponerende verschijning beheerst zo ongeveer wel het beeld van de vrijdag. Zijn afwezigheid werkt dan ook fnuikend op de stemming. Ook blijft de regelaar voor vele externe zaakjes, onze gemoedelijke cleaner, H. van de Loo, G.S.O. lang weg. Deze p.l.v. hangarchief zal het wel ergens beter geschoten hebben. Verder werd bekend dat er Wingparade was. Dit werkte als een donderslag bij heldere hemel. IJlings werden koppels en enkelstukken geruild, geleend, gehuurd enz. De lijst van gekozen mensen was weer lang. Zaterdag 17 maart 1956. Droogtraining parade, waar parade niet doorging. Te lang en ook wel te moeilijk voor de meesten. Dat dit nu voortaan elke zaterdagmorgen zal zijn verdroot de grootste helft wel. Maar ja, wij zijn nu eenmaal militair. Geen verdere bijzonderheden. Prettig weekend. Maandag 19 maart 1956. Vandaag weer heerlijk weer. We kregen er, met invlieger Sgt. Rommerts, een nieuwe T-33 bij. Dit alles echter na de dienst, terwijl het favoriete A elftal met 3-1 haar kampioenskansen zag vervliegen op een veldje achter sick-quarters. Verder was het erg rustig met geen vermeldingswaardige bijzonderheden. Dinsdag 20 maart 1956. Ook vandaag weer prima weertje. Er moest weer overgewerkt worden. Tenminste dat was geplanned. Menigeen moest zich gereed maken voor een parade c.q. erewacht in München Gladbach. Er waren verscheidene inspecties, die niet meevielen. Er zou daar ook nog gevoetbald worden, dit zal dan wel op een fiasco uitlopen. Woensdag 21 maart 1956. Vandaag eindelijk weer lente. Hier heeft iedereen wel erg naar verlangd. Het weer was er ook naar. De sport echter schoot er, op voetballen na, weer bij in. Het wordt wel vervelend voor de maten. Vooral wat de stemming betreft, wordt het er niet beter op. Het algemeen beleid wordt helemaal niet geprezen. Hopelijk is dit maar van tijdelijke aard. Nu er zoveel mensen weg zijn, loopt het enigszins knijp. Dit draait op overuren uit. Een opgevangen tip; Laat ons minder presteren met dit handje vol personeel, dan zien ze hogerop van zelf wel dat er, wil men meer bereiken, volk bij moet. Nu geloven ze het wel. Daarbuiten verloor 306 B nog met 7-0, dus al met al geen goed geluid op deze eerste dag van ’t mooiste jaargetijde. Donderdag 22 maart 1956. Vandaag weer een erg rustige dag. Geen onoverkomelijke moeilijkheden. Zeer goed weertje. Uit Volkel kwamen gunstige berichten omtrent de nieuwe RF’s. Ze zullen nu wel echt komen. Er waren nog wel klachten over wieldoppen enz. maar dit zal wel meevallen. Na Pasen kunnen we ze dus verwachten. Verder waren er geen bijzonderheden. Vrijdag 23 maart 1956. Ook nu weer goed weertje. Onze G.S.O. man is weer terug, dus daarmee de kans op handelsobjecten en geweldige praatjes, door enkele lieden in “fliesend Deutsch”. Deze ongetwijfelde meer intellectuele lieden kunnen hun kennis dan weer eens toetsten. Zo ook met de Engels sprekenden, de verfoeiers van het Nederlandse lied en dat terwijl we een veel mooiere taal hebben met mogelijkheden enz. zo veel, dat er wel niemand hier is, die onze eigen taal kent, zelfs nog niet bij benadering. Dit alles er even tussendoor. Zaterdag 24 maart 1956. Vandaag weer gewoon werk met redelijk weertje. Geen bijzonderheden van betekenis. De verlofregeling voor Pasen is niet erg ongunstig, dus dit brengt ons weer moed. Als we nog op tijd geld beuren, dan valt het leven voor velen wat lichter. Verder geen bijzonderheden. Prettig weekend. Maandag 26 maart 1956. Weer present bij de dienst. Nog maar slecht weertje voor de tijd van ’t jaar. Geen bijzonder nieuws. De gewone dagelijkse bezigheden, dus niets opwindends om over te schrijven, daarom tot morgen maar weer. Dinsdag 27 maart 1956. Ook vandaag geen prettig weer. Het vliegen met de ouwe E’s is over de tijdsduur, dat wij ze hebben nogal erg meegevallen, verder hangt er nog wat in de lucht, maar dat zal er dan wel uitkomen op de aanstaande party na Pasen in Weeze. Velen werden er aan herinnerd, dat ze nog in ’t bezit konden zijn van saneringskaarten, waarop sinds twee jaar de resultaten administratie (bergafwaarts) niet bijgehouden was. Dit op ’t appél waar wel meer “geintjes” verteld worden. Verder was er nog wat gevoetbald en de uitbetaling werd verschoven tot morgen. (A, zal morgen wel uit gevoetbald zijn). Woensdag 28 maart 1956. Vandaag weer beter weertje en dus weer betere stemming. Inderdaad werd A uit de bekerronde gewipt, terwijl ze al eerder uitgeschakeld waren voor de kans op ’t kampioenschap in de “Inter-Section competition”. Verder dan een aan gewonnen 5-0 zege op B zijn ze niet gekomen. B wil vergelding hiervan. De uitbetaling geschiedde weer zoals gewoonlijk. Deze keer in de crewroom. Moeders kan weer tevreden zijn met Pasen. Donderdag 29 maart 1956. Vanmiddag gaan we weg, dus brengen we de morgen op gepaste wijze door. Dit is niet al te hard werken, veel plannen voor de komende dagen en wat gedachten wisselen, dit alles niet op dienst gebied. Om twaalf uur einde dienst, dus, helaas de wacht uitgezonderd, doch ook nog bedankt, alleen een prettig Paasfeest en tot dinsdag. Dinsdag 3 april 1956. De uitwonenden om 8 uur, de verlofgangers om half 2 bij de dienst, op ’t appél. Weer aan de slag. De komende dagen worden de nieuwe kisten verwacht. Om precies te zijn, morgen de eerste al. Eindelijk is het dus zover. De eerste voorbereidingen worden dan ook al getroffen, ook wat betreft het feest. Helaas alles op eigen rekening. Er gingen wat mensen al naar Volkel voor overname. Verder geen bijzonderheden. Woensdag 4 april 1956. Vandaag dit stukje in “goud schrift voor wat betreft de ontvangst van der nieuwe RF’s. DE NIEUWE KISTEN (2 STUKS) OVER VAN 1 TVB NAAR 306 SQUADRON LAARBRUCH Natuurlijk veel belangstelling hiervoor. 3 toestellen waren geplanned, doch 1 had nog iets. Het is dus eindelijk zover. Nu maar afwachten wanneer ze allemaal binnen zullen zijn. Verder nog het gewone nieuws van vandaag. 306 B versloeg een, niet geheel compleet, A team met 3-1. Het had 6-0 kunnen zijn. Verder geen bijzonder nieuws. Donderdag 5 april 1956. Lekker weer. Geen belangrijke feiten. In Block 19 werd een halve nacht broederlijk in een bed geslapen. Verdachts zat er niet veel aan, want de een z’n hoofd, lag bij de andere z’n voeten en omgekeerd natuurlijk. Iemand had zich in de kamer vergist na een ijlings bezoek aan de toilet. Dit alles na een brei gedoetje in ’t holst van de nacht. Verder wat gewone bezigheden. Vrijdag 6 april 1956. Vandaag weer het kappersbezoek en voorbereidingen voor het feest. Een busdienst (met een echte bus) zal ingezet worden van huis naar Weeze en terug. Om maar het het feest te beginnen, dit mocht na afloop bijzonder geslaagd heten. Alles verliep prima. De conferencier oogstte niet veel succes en schoof met z’n Twents voorkomen dan ook gauw vreemd, d.w.z. achter bier enz. Het orkest ging wel. Er was nog een praatje van de Cdt. ‘t Belangrijkste was wel, dat er 7% deze maand ineens wordt uitgekeerd. Verder was het wel aardig te horen, dat we ongeveer 34 3/8 keer op de maan zijn geweest, dit alles met zoveel liter peut à f x (een aardig bedrag) Tevens hoeveel kilometer. En hoever het was en wat er werd uitgekeerd in eigen valuta, ook over een bepaald tijdvak. Aardige dingen verder, weet ieder wel voor zich. Zaterdag 7 april 1956. Vanmorgen allen (op een enkeling na) zeer gammel bij de dienst. Het luchtmacht showpeloton onder leiding van Sgt. Klomp (op 5 na, bestaande uit vrijwilligers) liep op z’n geest een hele morgen rondjes om de hangar te douwen. Animo was er niet zo erg. Het duurde dan ook wel lang, voordat het twaalf uur werd en een iegelijk naar huis afdorde. Zo ook de schrijver, echter niet na U alleen een prettig weekend te hebben gewenst. Maandag 9 april 1956. Allen weer present. Het wil nog steeds geen goed weer worden. Het blijft maar koud. De werkzaamheden ondervinden wat moeilijkheden. Een inspectieploeg van de I.M.A. zal nu zijn slag wel slaan, nu alles wat in ’t honderd loopt, door de ontvangst van de nieuwe kisten. De Supply tenminste zitten met z’n handen in ’t haar van de diverse diensthoofden aldaar. Er wordt weer behoorlijk poot aan gespeeld, om deze 5 snode lieden zoveel mogelijk bot te laten vangen. Verder weinig nieuws. Dinsdag 10 april 1956. Nog weer steeds slecht weer en moeite om enkele kisten service gereed te houden. De inspectie is in volle gang. Bekend werd dat er met Koninginnedag enkele medailles zullen worden uitgereikt, waarna er ’s middags een film zal zijn, dus dit was niet ongunstig. Ook zal er wat bier en zo zijn. Er wordt verder gemompeld, dat dit weekend misschien toch wel lang zal zijn, d.w.z. langer dan normaal (wat heel kort is). Verder de gewone beslommeringen. Woensdag 11 april 1956. Ook vandaag nog maar zeer minnetjes met ’t weer. Er werd wat langer gewerkt. Velen drukten zich verplicht, dus met een minder schuldig gevoel, naar de Station pitch, alwaar de comp. final zou worden beslecht, dit alles onder wakend oog en bij Kind Permission van de Gr. Captain Petre. Een rechtstreeks beroep op de mensen bij ’t middag appél leverde, in ’t belang van de dienst, weer prachtige resultaat op. “Wie nog iets te doen heeft mag blijven werken”. Promt schoven meerdere oude maten hangar waarts om de werkzaamheden te hervatten. (de kankeraars over nooit geen sport enz.). De wedstrijd zelf eindigde in een 11-4 zege voor de roden. Zodoende voor velen nog vroeger einde dienst. Donderdag 12 april 1956. Nog immer beroerd weer. Het gaat nu verdomme toch eens tijd worden dat we iets van de lente gaan merken. Dood aan de kwakkelwinter voorspellers. Hang ze maar rustig daar, waar ze hun commercieel gekakel over de toekomst naar hartenlust, zonder iemand te storen, kunnen uitkramen. Een treffen tussen A en B op pitch 7 verliep normaal. Uitslag 4-1. Verder weer pech met de oude kisten en wat vreemd gedraai om de nieuwe vogels. Het zangkoor, met de tophymne, de hit, de bestseller, de primus interparis, om kort te gaan hét lied (Piet Heijn) als herkennings melodie, vordert al best. Er was verder gelegenheid om platen aan te vragen. Het schone Nederlandse lied kwam ver achteraan. Nee, dan de songs van de Yank (afgoderij). Geen moeilijkheden méér over deze dag. Vrijdag 13 april 1956. Slecht koud weer. Behoorlijk wat werk te verzetten. Verder gefladder met lijsten van namen, die wel maar Hahn zullen moeten om te paraderen. De ambitie is nu opeens wel groter. Dit vanwege de RF cursus natuurlijk. Geen nieuws om over te geven verder. Weekend ging natuurlijk niet door. Laten we dus gezamenlijk voortaan ons oor niet meer te luisteren leggen bij de “opnaaiers”. Zaterdag 14 april 1956. Werk en Mivo. Het normale zaterdagmorgen verloop. Schrijver, met velen “getjekt” voor de parade, dus oefenen. Verder werden de helmen gespoten en werden recepten verstrekt v.w.b. blanco enz. Verder nog voetbalveters met loodjes vullen voor in de broek. Koppel polijsten, vouwen persen. Prettig weekend. Maandag 16 april 1956. Vandaag weer koud weer. De trip naar Hahn werd gewijzigd in een tochtje naar München Gladbach. Daar was ongeveer niets geregeld, alleen de oefenparade ging door. Het was maar een koude bedoeling. ’s Avonds ging iedereen op een enkeling na, weer naar Laarbruch slapen. In de hangar zelf was niet zo erg veel te beleven. Het was opgeven van vreemde valuta voor velerlei variërende transacties. Dinsdag 17 april 1956. Vandaag echte parade in München Gladbach. Maarschalk Juin van Frankrijk moet zo iets gemompeld hebben van: C ‘est tres bien”. Dit tegen een van de Hollanders. Verder werd er nog naarstig gezocht naar een feestvierende 2e Lt. Willem Verhalle had het na 6 ice creams, in de truck zo benauwt, dat hij bad om te stoppen. Dit gebeurde pas een kwartier later. De nood was inmiddels echter zo hoog gestegen, dat hij als een hijgend hert de jacht ontkomen door een “Gras einsaat” snelde en schielijk in het woud dook. We hadden in die tussentijd wel aan de zurei in Brüggen kunnen gaan, maar eindelijk kwam hij toch terug. Op ’t Squadron zelf gebeurde niet echt veel. Woensdag 18 april 1956. Vandaag weer gewone werkdag. De sport schoot er maar weer eens bij in. Het weer wordt langzamerhand beter. Er kwamen weer kisten bij. Verder beging de bar weer eens de fout, om geen koffie te zetten. Denk om onze aandelen heren comité. Geen schokkend nieuws verder. Donderdag 19 april 1956. Heel lief weertje. De B.F.N. uitzending nadert snel. Zodoende kwam ook vandaag het zangkoor weer in actie, met alle gevolgen van dien. Werkverspreiding enz. De resultaten vielen nogal mee, naar ik meen. Piet Heijn werd weer eens bezongen, nu in een gemengde bezetting, naar een laatste bewerking van de dirigent. Verder werd er rustig werk verschaft en verzet, zodat ook het einde van deze normaal naderde. Vrijdag 20 april 1956. Ook vandaag niet veel bijzonders te vermelden. Weer trad het koor aan. Weer de dagelijkse bezigheden begenadigd door goed vliegweer, waarvan dan ook gretig gebruik werd gemaakt. Er wordt nu al zo af en toe met de nieuwe toestellen gevlogen door eigen vliegers. Verder geen nieuws. Zaterdag 21 april 1956. Goed weertje. De schilder verhuist, met zijn bezit in ’t magazijn, naar zijn buitenverblijf. De meesten leefden intens mee, zo zelfs, dat enkelen wel spit in hun rug gehad zullen hebben, vanwege het vele werk. Zo schoot de morgen echter flink op en ging iedereen uiteindelijk naar huis. Van ’t zelfde. Maandag 23 april 1956. Op de eerste dag van de week viel niet veel te beleven. Er waren de gewone beslommeringen. Een wedstrijd Officieren - MT liep op een debacle voor eerst genoemden uit. De chauffeurs stuurden het dan ook op een fikse 7-2 zege aan. De twee tegengoals zullen wel het gevolg zijn geweest van een licht schuldbesef. Verder lof voor de paal en lat, die hebben geholpen de nederlaag enigszins dragelijk te laten worden. Doelman Ravier groeide, in ’t heiligdom der Officieren, naar ongekende hoogte. Toch bleef hij uiteindelijk te klein voor de strakke onder de lat gerichte schoten. Dit alles voor een klein gezelschap uitgelaten publiek. Enkele promoters echter vouwden na afloop hun chequeboek dicht en keerden teleurgesteld huiswaarts. Onder de zon verder weinig nieuws. Dinsdag 24 april 1956. Vandaag goed weer. Er werden al wat voorbereidingen getroffen voor Koninginnedag. Er zullen dan tevens wat Onderofficieren onderscheiden worden voor trouwe, eerlijke, langdurige dienst. Ook zullen enkele chauffeurs het Mil. Rijvaardigheidsteken opgespeld krijgen. Uiteraard kan dit alles niet zonder wat feestgedruis, zodat nog wel wat enkele dingen bekeken moeten worden. Voor dit alles draagt Adj. Lambrechts zorg. Verder geen nieuws. Woensdag 25 april 1956. Allemaal geregel op deze bewolkte winderige dag. De sport verviel weer eens. Hiervoor kwam de proefparade in de plaats, die voor velen meegedraaid werd. Met weinig ambitie overigens, zodat het tijd werd dat de uitbetaling zou doorgaan. Ging door om half vier plaatselijke tijd, waarna velen, met de buit, voor einde dienst afgingen, om moeders te verblijden. Zo ook de schrijver, alhoewel bij moe(ke)(ders). Donderdag 26 april 1956. Best weertje. Helmen afhalen bij de schilder (gisteren ingeleverd). Kaartjes afhalen bij de Sgt. Schuts, zangers opgeven bij Kapt. van de Pas, tekenen bij Sgt. Klomp, inlichtingen bij administratie, in dezelfde volgorde benodigd voor: exercitie, bioscoop, culturele vorming, wachtdienst, legerorders, over het al of niet passend dragen van knevel of baard met toestemming. Ook iets over vakantiespreiding of toeslag (vergeten). Nog steeds wat voorbereidingen. Verder geen nieuws. Vrijdag 27 april 1956. Nog steeds beter weer. Vandaag druk werk. Goed nieuws voor de ongehuwde beroepsmilitairen beneden de 22 jaar. Eenmaal vrij vervoer naar ouders of voogd. Verder wat nieuws over de komende parade. Nog wat L.O. ’s ter inzage. Planning en organisatie, twee vakken, waar iedereen wel een vinger van in de pap wil hebben. Wordt hier veel gedaan. Zo ook voor ’t komend feest (hopelijk geen tuinfeest) Op hoger Onderofficiersniveau werden wat beslissingen genomen. Bepaalde richtlijnen zijn er niet, maar hopelijk zijn er van het bos nog wat bomen te zien, of omgekeerd, anders verwacht ik flaters. Geen betekenisvol nieuws verder, dus: “de Rust”. Zaterdag 28 april 1956. Lekker weertje. Wat voorbereidingen voor ’t feest. Verder wat werk en over ’t algemeen weinig nieuws van deze dag. Er werd een proefparade gehouden die nogal erg officieel was. De grootste helft van de morgen was men er zoet mee. Verder ging iedereen met weekend. Ja, ook zo. Maandag 30 april 1956. Vandaag allen eerst gefeliciteerd met de verjaardag van H.M. de Koningin. Dit werd ook nog eens gedaan in de tent op de lijn, nadat er een parade compleet met vlag en Station Commander was geweest, en wel met het traditionele oranjebittertje. De volgende onderofficieren werden beloond voor hun 24 jarige c.q. 12 jarige, eerlijke trouwe plichtbetrachting: De A.O.O Hansen (24 j), De A.O.O. Rombouts (24 j), De S.M. Nieuwenhuis (12 j), De Sgt. Stekelenburg (12 j). Allen kregen zij de medaille opgespeld. In de tent was het daarna nog een gezellige boel en verder vrijaf. (ook S.M. van Hasselt de zilveren medaille voor 24 jaar trouwe dienst (lest best) Dinsdag 1 mei. 1956. Vandaag op de dag van de arbeid maar in ’t gareel blijven, en ook doen, zoals de arbeid het wil. Werken dus, met alle vreugden en tegenslagen van dien. Er wordt behoorlijk met de nieuwe toestellen gevlogen. Doch ook wordt er veel overgewerkt. Dit is natuurlijk niet altijd lollig, (altijd rot), maar ja, het schijnt nu eenmaal te moeten gebeuren. Binnenkort komt echter weer de meut van de O.K.S af en dan zal het hopelijk wel beter gaan. O ja, 1ste Lt. Rekers werd kapitein. Namens allen gefeliciteerd. Woensdag 2 mei 1956. Het gaat nu echt zomer worden. De werkzaamheden in de hangar en op de lijn vlotten niet zo best. De sport schoot er daardoor weer bij in. Slechts voor enkele topatleten was er de kans om in conditie te blijven. We schijnen erg met personeel omhoog te zitten. Trouwens met de kisten zitten we ook wel omhoog. De grootste groep kan al niet meer in de hangar. Op de lijn staan er nu al een enkele die moeten worden overgedragen, van de oude E’s, wel te verstaan. Een half uur eerder einde dienst. Donderdag 3 mei 1956. Ook nu weer veel werk. Er worden weer diverse ploegen aangewezen voor overwerk. Verlof aanvragen gaat zo ongeveer gelijk worden aan diefstal (van tijd wel te verstaan). Diverse mensen die dit benodigd hebben, sluipen met een schuldig gevoel bureel hangarchief binnen, draaien via de sleutelkasttafel naar de bakjes met schroeven, van hier schichtig naar de tafel bedrijfsadministratie, loeren en spieden, om dan vervolgens weg te schuiven, daar de tijd niet rijp genoeg is, doch komen terug, telkens weer, zich vermanend, moed insprekend. Nog compensaties voor Pasen moeten worden behandeld. Hopelijk zal hier binnenkort aan alles een einde komen. Vrijdag 4 mei 1956. Prachtig weer. Overal loopt van alles uit. Het gaat nu echt zomer worden. In de hangar Nr 5 is weer behoorlijk veel werk aan de winkel. Een variant op een spreuk van Paulus; “Werken is goed, niet werken is beter”. De T.D. blijft voorlopig bij het goede. De maandelijkse Dagelijkse Order kwam uit, schreef wat over legerorders, gras en xxxaat, BZ nummers, in ieder geval wel er ongeveer de dingen, die er altijd instaan, maar blijkbaar nog niet in toepassing zijn gebracht. Verder was er geen nieuws. Zaterdag 5 mei 1956. Vandaag 16 jaar geleden ging het fout in de lage landen. Dit alles werd vandaag weer herdacht. Een klein gedeelte van het 306 Squadron had exercitie, de grotere hap gewoon werk. Toch niet ongezellig, zo’n zaterdag. Er was een weelde aan praat. Vroeger einde dienst, zoals gewoonlijk. Prettig weekend mensen. Maandag 7 mei 1956. Weer aan de dag. Behoorlijk veel werk. Het was opgeven vreemde valuta. Verder waren in de avonduren een voetbalwedstrijd Officieren-Administratie (alle schrijvers, handlangers daarvan, en diens diensthoofden enz. vermeerderd met sport instructeurs, supply mensen enz), het was een spannende strijd, die de Officieren tenslotte wonnen met 1-0, na de rust gescoord. Dinsdag 8 mei 1956. Weer heerlijk weertje. Na een dag van flink werken was er nachtvliegen. 4 vliegers van ons haalden met hun Thunderflashes in de avonduren machtige stunten uit. Ze scheurden steeds razendsnel op enkele meters boven de basis, om dan, al rollend bijna loodrecht omhoog te schieten, tot ze stipjes waren, daarna weer achter elkaar met een angstaanjagend geluid in de duik. Het stond zwart van ’t volk op de basis, zelfs in Wenb en Well enz. was het reet druk. Eindelijk maakten we dan toch eens een goede beurt. Woensdag 9 mei 1956. Het weer blijft goed. Eindelijk was er weer sport voor iedereen. Er werd druk gebruik van gemaakt. Na de rust had een gedeelte voetbal, een ander handbal. Morgen is het vrij, daar is het Hemelvaartsdag is. Niet zo erg dus. Tot vrijdag. Vrijdag 11 mei 1956. Niet zo’n best weertje. De tijd schoot nogal erg op deze dag. Het gestouw van Onderofficieren in een wagen (vanmorgen open) begint nergens op te lijken. Er wordt al eens scheef naar het 2 persoons tempobusje gekeken. Hopelijk duurt dit gehannes niet te lang. Een bordje veevervoer is, naar ik meen, in aanmaak. Enkele bleken opeens reed goed te zijn in wetten, handelend over zulke dingen. Nog weer anderen wisten te vertellen over hoge boetes, omdat meer dan 4 varkens bij elkaar in veewagens waren getrouwd. Afijn 4 oktober misschien vrij. Nog iets, er moet weer eens (trouwens voor de zoveelste keer van de week al) worden overgewerkt. Nog niet zo veel op tegen. Maar morgen exercitie voor allen. Dit is erg. We zijn militair vooruit, maar wat het zwaarst weegt, moet dan ook de arm van de militaire weegschaal doen verslaan. Zaterdag 12 mei 1956. Vandaag weer lekker weer. De exercitie ging, op enkelen na door. De schrijvers daar in tegen hadden een lezing over dienstcorrespondentie door de Majoor. Zo verstreek de morgen nog al gouw en werd het tijd om af te gaan. Prettig weekend heren. Maandag 14 mei 1956. Vandaag weer bij de dienst. Weer behoorlijk doorpezen. Toch wel gauw om, deze dag. Gevlogen wordt er de laatste tijd flink. Zo langzamerhand wordt er overgeschakeld op de RF’s. Er wordt nog wel gevlogen met de oude E’s, edoch niet langer dan 2 maand voor hun inspectie. Daarna worden ze naar het dispersal gebracht, gereed om overgedragen te worden. Misschien wel aan de Turken, aannemelijker voor de sloop. Verder geen nieuws. Dinsdag 15 mei 1956. Het weer wordt steeds beter, gelukkig maar. Men komt af en toe wat knijp te zitten met barpersoneel. De ambitie hiervoor begint langzamerhand terug te lopen. Jammer voor zo’n goed runnende bar. Verder was er een voetbalwedstrijd tussen Fotodienst en Hangar. Het technisch personeel liet zich niet intimideren door enkele klinkende namen en wandelde rustig naar een nog meer klinkende overwinning. 8-2 was de uitslag in haar voordeel. Ze zijn er echter nog niet. De lijn en M.T. zullen nog wel gevaarlijke tegenstanders zijn. Woensdag 16 mei 1956. Vandaag weer full working day. Slechts sport voor de atleten. Als die jongens nu nog maar resultaten zullen boeken bij de selectiewedstrijden volgende week. Het zal dit jaar wel niet zo druk zijn met de Nederlandse vertegenwoordiging. De jongens krijgen ook bitter weinig gelegenheid om te trainen. Willen we nog eens iets bereiken, dan zal hierin verandering moeten komen al hoewel er vele lieden zijn, die ook alleen maar sporten willen in de diensttijd en er zelf verder niets voor over hebben. Dit is ook maar heel matig. Verder geen bijzonderheden. Donderdag 17 mei 1956. Vandaag krijgen we dus Pinsterverlof. Alles is hier al op geconcentreerd. De weersverwachtingen zijn niet zo gunstig. Om half vijf einde dienst. Helaas de wacht enz. uitgezonderd, gaat nu alles naar huis. Prettige Pinsterdagen en tot dinsdag maar weer. Lekker lang Hé? Dinsdag 22 mei 1956. De dienst is weer begonnen; nog vol herinneringen aan de afgelopen, door het weer begenadigde, vrije dagen. Helaas ging het weer zo snel voorbij. Veel bijzonders gebeurde er niet. Hangar leed een flinke 3-0 nederlaag tegen alles wat schrijft en tikt en zit en doet een dut. Verder geen nieuws. Woensdag 23 mei 1956. Weertje heel mooi, zeer warm. Prestaties in het werk hier door wel beïnvloed. Weer wat gesjacher met de sportmiddag. Het wordt nu toch onderhand wel eens tijd om te weten waar we woensdagmiddag aan gebonden zijn. Het zwembad kreeg weer wat huiverig kleumende bezoekers. Verder was achterstand in de werkzaamheden. Donderdag 24 mei 1956. “Te warm” zullen de meesten wel verzuchten, want inderdaad, het is bijna niet te harden. Er zal wel onweer van komen. Nog steeds veel pech met de truckdienst. Fish is zo ongeveer wel het enigste, wat de laatkomers nog kunnen krijgen, als ze iets krijgen. Het racen om een plaatsje aan de klep, heeft wel een plaatsje gevonden in de dagtaak. Vrijdag 25 mei 1956. Zo naar het weekend lopend, sukkelt het weer toch iets achteruit. Nog steeds veel overwerk en achterstand. Doorlopend bezoek van de Yanks. Lijsten op ’t bord van meelopers in het zaterdagmorgen gedouw rond de hangar. Velen, er zijn nu immers altijd sloffers (drukkers) meestal dezelfden, waren weer de klos en voelden zich ook bij de diverse ledematen gegrepen. Ja, soms doet het ook wel vreemd aan. De zaterdagmorgen nutteloos zwoegen, en ’s avonds overwerken. Zaterdag 26 mei 1956. Inderdaad slecht weer. De schrijvers gelukkig met enkele technici vrijgesteld van exercitie. Voor de eerstgenoemden was er een lezing over dienstcorrespondentie door de majoor. Het was veel te moeilijk en enkelen kregen een waterhoofd, leeghoofd, zwaar hoofd, dit alles in een briefhoofd. Verder allen een prettig weekend. Maandag 28 mei 1956. Zoals altijd op maandagmorgen wat moe en een beetje vieze smaak in de mond, weer aan de slag. Druk, doch doet de dag goed opschieten. Natuurlijk weer overwerk. Slecht weer. Weer een belangrijke D.O., verder geen bijzondere dingen, vertellenswaard. Tot morgen dan maar. Dinsdag 29 mei 1956. Zeer slecht buiten. Hard werken, misschien a.s. donderdag vrij vanwege de verjaardag der Engelse Koningin. Verder een voetbalmatch tussen Hangar en Lijn. Uitslag 2-2, de Sgt. de Vries kwam nogal hard te vallen en kreeg iets aan zijn enkel. Het was zeer pijnlijk en hij werd dan ook naar ’t hospitaal vervoerd om later naar Wegberg te gaan. Wij wensen hem van harte beterschap en een spoedige terugkomst. Woensdag 30 mei 1956. Vanmiddag, begunstigd door goed weer, sport voor iedereen. Morgen geen vrije dag, wel eerder einde dienst, om 4 uur nl. Verder geen nieuws.   Donderdag 31 mei 1956. De Engelsen wel, wij niet vrij. Toch maar moedig aan de slag. Heel slecht weer, zodat we dus toch niet zoveel missen. Om 4 uur einde dienst. Verder behoorlijk werk. De R.F’s leveren nogal moeilijkheden op voor wat betreft inspecties enz. Verder geen nieuws. Vrijdag 1 juni 1956. Gelukkig wordt het weer beter. Nu eindelijk eens een mooi weekend voor de boeg. Weer eens overwerk en druk gescharrel in de hangar. Morgen gelukkig full working morning, althans voor ons, dit tot ieders volle tevredenheid. Zaterdag 2 juni 1956. De Engelsen wel, wij geen parade. Er kwam nog een hoge chef, om te vragen of onze kisten wat minder kabaal konden maken. Er was nog een apartje voor stemplichtingen, zodoende schoot de morgen aardig op. Prettig weekend. De auteur was met vacantie in Italië. Zijn plaatsvervanger de Dpl. Sgt. van de Heijden hield het boekwerk voor U bij tijdens zijn afwezigheid. Hij bleek echter na terugkomst al met uitboeken bezig te zijn en vertrok ook inderdaad met de noorderzon. Demob. Zodoende zie ik mij genoodzaakt vandaag het werk maar te hervatten met vandaag. Donderdag 21 juni 1956. Vandaag is de zomer begonnen. Echter niet erg te merken. Al weken achtereen is het regenachtig en miezerig. Het wordt ook steeds kouder. Redacteuren van almanaks beleven slechte tijden. Na een soepele zachte winter, die echter heel anders uitviel werd dan toch in ieder geval een mooie zomer voorspeld. Verder geen nieuws. Vrijdag 22 juni 1956. Ook vandaag weer slecht weertje en vrij belazerde stemming. Gelukkig vanavond voor de meesten long weekend. De service, verleent op enkele burelen, loopt ook terug. De administratie werkt weer onder hoogspanning en handelt ook als zodanig: “Aanraken gevaarlijk”. De kapper hield weer zitting, nu in het badlokaal en weer te veel mensen deelden in dit snoeiproces. Prettig weekend en tot maandag. Maandag 25 juni 1956. Nog steeds geen verandering in het weer. Nogal erg druk in de hangar. Dit betekent dus overwerk. Er zijn momenteel te veel toestellen in de hangar. Verder waren er bijzonderheden. Voetbal Fotodienst - MT 3-3, slechts 1 gewonde. Dinsdag 26 juni 1956. Ook vandaag weer behoorlijk druk en tevens nachtvliegen. Het weer klaart misschien op. Enkele leden van 306 menen te weten, dat ze bovenaan op de transferlijst staan voor Holland (overplaatsing). Inderdaad heeft bijv. Volkel al fantastische bedragen geboden voor deze lijstaanvoerders. Als nu de transacties maar willen komen. 306 voetbalde verder nog in de avonduren tegen W.W.W. (Well wil wel), een der Noord Limburgse elite clubs. Zij hadden dan ook weinig moeite met de onzen en wonnen gedecideerd met 7-0. Een biertje bij Vink na afloop deed echter geen kwaad aan de (verloren) zaak. Woensdag 27 juni 1956. Vandaag weer full working day. Zodoende geen sport. Enkele mensen van ons zijn naar Celle om daar mede te dingen naar het Group kampioenschap. Het zijn de O.O’s van de Heijden, Schutsen en Geurts. Hopelijk maken ze er iets van. Nog steeds geen verbetering van ’t weer. Druk. Om half vijf einde dienst. Donderdag 28 juni 1956. Vandaag weer grote verzoendag. Aantreden alfabetisch, Soldaten, Korporaals en O.O’s apart. Groet kon echter nog achterwege blijven. 306 Duty Warrent Officer Mopingo rammelde weer met een blikwerkje. Echter vergeefs. Weer een waardevolle stunt haalde Dhr. H. Hietbrink uit. Hij wierp een cent in de gleuf. “Heren”, zien jullie het, hij werpt een cent in de gleuf. Altijd geneigd het dubbele te betalen, greep hij naar de beurs, dit op aandringen van eerst genoemde. Hij slofte echter niet, want diezelfde eerstgenoemde frommelde een shilling in de gleuf. Uit was het met de pret van de D.W.O. Zelden heb ik iemand zo zuinig zien kijken. Mess meeting O.O’s ging niet door. Vrijdag 29 juni 1956. Vandaag weer behoorlijk druk in de hangar, echter geen reden tot bezorgdheid. De bar wordt behoorlijk opgeknapt. Het gaat nu wel goed worden. Volgende week zal het werk vermoedelijk wel klaar zijn. Als de leiding maar in goede handen is, kan tenminste iets worden bereikt. De Adj. Lambrechts hier mee belast is dan ook wel de geknipte persoon hiervoor. Verder weinig belangrijk nieuws. Zaterdag 30 juni 1956. Weer gewoon werken en wat theorie in de picture. Dit is ook wel beter, want de technici van 306 hebben mij ingefluisterd, dat ze hoegenaamd niets van de nieuwe RF’s weten. Van systemen enz. weten ze niets af. Hierdoor wordt de arbeidslust natuurlijk weer gedrukt. Elke schrijver kan na een enkele keer meedraaien in een inspectie, werd mij toevertrouwd. Dit jaar in, jaar uit systematisch inspectiewerk levert natuurlijk geen moeilijkheden meer op, maar wordt ook bar vervelend. Om kort te gaan maar weer een stuk van ’t been af. Prettig weekend. Maandag 2 juli 1956. Weer met nieuwe moed, na een belazerend slecht weer weekend, aan de slag in en rond hangar Nr. 5. Geen bijzonder belevenissen in en om dit bouwwerk. Weer en DO, waarin vermeld, dat er morgen een herdenkings- plechtigheid zal worden gehouden voor de doden der Luchtmacht in het afgelopen jaar. Mess meeting O.O’s nu wel door. Dinsdag 3 juli 1956. Hedenmorgen dan dodenherkenning. Aantreden voor de vlaggemast op ’t platform voor de hangar. Hierna de gebruikelijke ceremoniële bezigheden, waarmee een neutraal toespraakje van de aalmoezenier. Alles gepast en alles enigszins onder de indruk om 08:20 uur einde plechtigheid met aanvang werk voor de mensen. Geen pioniers meer 306. Woensdag 4 juli 1956. Ook nu weer geen sport. Dit komt morgen pas als de Tour de France gaat beginnen. Zodoende weer de gewone bezigheden met aan ’t eind van deze dag het gebruikelijke half uurtje sloffen voor eerder einde dienst. Trucklijst naar Nijmegen weer druk bezet, aldus prettige avond. Donderdag 5 juli 1956. Nog steeds geen verbetering in ’t weer. Vandaag de Tour. Er werd ingezet à 3 D-mark en iedereen mag dat 2 keer doen. Zodoende behoorlijk wat inzetten. De 1ste prijs werd deze eerste dag al gedeeld door S.M. Hasselt en Sgt. Derix daar zij Darrigade geraden hadden en deze ook inderdaad won. Er werden echter nog meer punten gehaald. Dit is zo ongeveer wel het belangrijkste van deze dag. O ja, de Lt. Adj. Gouwerne gaat weg en wordt vervangen door een nieuwe 1ste Lt. Verder een nieuw werksysteem (experiment). Vrijdag 6 juli 1956. Vandaag weer behoorlijk werk (ook met het experiment).Weer druk gegokt met resultaten voor de dezelfde SM, nu met Debruijne (Belg). Dit gedoe heeft zo ongeveer allen wel in de ban. De nieuwe Lt. Adj. werd in de nieuwe bar aan 306 voorgesteld. Verder was er nog een kort toespraakje door de Majoor. De eigenlijke opening zal morgen pas plaats vinden. Misschien krijgt het geheel nog wel een feestelijk tintje. Tot zover vandaag. Zaterdag 7 juli 1956. Vandaag voor ’t eerst prachtig weer. De bar werd inderdaad op een min of meer feestelijke wijze geopend. Allen waren daarbij present. Door Wullinsma, de schilder, was nog een smeedijzeren hek geschilderd op een papier en hier sprong de squadronleider doorheen. Hier was echter eerst een speech aan vooraf gegaan. Daarna was het gratis koffie met koek tot kwart voor elf. Zo schoot de morgen aardig op. Prettig weekend. Maandag 9 juli 1956. Na een werkelijk prachtig weekend v.w.b. het weer, weer met nieuwe moed aan de slag. Vandaag een D.O uit, waarin bekend, dat er morgenmiddag om 16:00 uur een medisch team uit Holland zal zijn voor primo en revaccinatie. Dat wordt voor de primo’s vooral een behoorlijke handicap. 3 weken mogen ze dan niet naar huis, buiten de eventuele ziektegevallen, die zeker komen zullen en buiten de injectie zelf, want daar knijpt wel een goed deel van allen hem het hardst voor. Nu ja, niets aan te doen. Dinsdag 10 juli 1956. Vandaag weer druk in de zaak. De ene inspectie volgt de ander op. Er wordt nog steeds druk gewerkt aan het experiment. Het was vandaag toch een vrij drukke dag. Roel Balten kwam met zijn programma “op de plaats rust” op de proppen en snorvinkte wat door het squadron heen, hier en daar vragen stellend met een redelijk goed gespeelde geïnteresseerdheid. De antwoorden kwamen ook nogal vlot. Nu maar luisteren a.s. weekend. Hopelijk is voor de pioniers het lied: “Old Soldiers Never Die” ook aangevraagd. Verder was de gevreesde pokkenvaccinatie om 16:00 uur in de gang voor het bureel “Hoofd van Dienst”. De stemming was nu niet bepaald loei-enthousiast en een enkeling ging dan ook onderuit, al of niet via de tafel, tot groot vermaak van de vliegers aan de overkant, die echter van onder uit de zak kregen door de landmacht dokter, zwaar gedecoreerd in Korea en met een onverschillig gemoed, ook vermoedelijk daar gekregen. Aan alles echter weer een einde, zo ook aan dit. Een enkeling 18 dagen xxxei, dus behoorlijk aan z’n. Woensdag 11 juli 1956. Ontzettend slecht weer. Een dweilzomer, een nepzomer, een schurkenstreek van een zomer. Vol werkende dag vandaag. De sport hier bij 306 rijkt ook niet veel verder dan een “Tour 1956 gokwedstrijdje” (De Nederlanders doen het redelijk goed). Opeens eist de menigte ook verantwoording van de squadronpot. Waar blijven de gelden? Binnenkort vergadering hierover. Verder geen nieuws onder ’t wolkendek. Donderdag 12 juli 1956. De dagelijkse kontrole op de pokken, voor enkelen 18 dagen lang, vergt nogal wat tijd en moeite. Vervoer niet zo best geregeld de laatste dagen. Voorgesteld werd, van het squadron potgeld een mooi tweedehands vrachtwagentje op de kop te tikken, teneinde het vervoer iets beter te laten verlopen. Vooral de onderofficieren, de mindere goden, zijn behoorlijk gehandicapt. Misschien nog wel eens iets aan te doen. Zaterdag 14 juli 1956. Vergadering opgeschort tot nader date. Wat opruimen en schoonmaken en doordraaien aan de inspectie. Weinig bijzonderheden verder op deze dag. De bar runt machtig goed. Er wordt bijzonder goed verdiend en binnenkort is er dan ook wel een party te verwachten. Een half uurtje eerder afgesnoept, de prumo’s en wacht uitgezonderd, allen naar moeder de vrouw en kind. Prettig weekend. Maandag 16 juli 1956. Weer met frisse moed aan de slag. En er is moed benodigd, want er valt behoorlijk wat te doen. Enkele hoofden lopen dan ook om (van enkele dienst - hoofden). Verlof krijgen gaat weer tot de uitzonderingen behoren er deze tak van dienst valt dan ook weer onder de loterijpoel. Aan loten te komen vergt een dosis moed, slinksheid en kopgekzeur capaciteiten, afijn, maar weer eventjes betijen. Verder nog enkele herhalingen van ’t programma “op de plaats rust” Dinsdag 17 juli 1956. Enkelen voelen de werking van de pokkenvaccinatie al behoorlijk en sukkelen dan ook langzamerhand naar non activiteit. Er wordt in de hangar ook behoorlijk gewerkt aan de SSAFA spullen. Morgen wordt er dan ook geëxposeerd op de sportvelden. Alle natuurlijk voor en goed doel. Wijder geen nieuws. Woensdag 18 juli 1956. Inderdaad schoven vandaag enkele primo’s de ziekenzaal in. Wij wensen hen van harte beterschap. De SSAFA had over belangstelling niet te klagen. Zelfs de regen kwam in vol ornaat (verschrikkelijk ornaat) op bezoek. Geen bijzonderheid echter de laatste tijd. Er was vrijaf voor een iegelijk. De Hollanders haalden niet zo bijster veel op. Toch mocht alles na afloop wel geslaagd heten. Donderdag 19 juli 1956. Vandaag weer vreselijk weertje. De maten kwamen weer van de OKS terug, meteen al als onderofficier der KLu, dus hartelijk proficiat. Er werd verder nog in de avonduren tegen Well gevoetbald op de stadionpitch. Na veel gejongleer met de bal van eiland naar eiland, kwamen de onzen met een 2-1 zege aan land. Ook hier weer proficiat. Nog wat ziekenbezoek en zodoende om 5 uur weer finis. Vrijdag 20 juli 1956. Eindelijk beloofde het weer eens een stichtelijk goed weekend te worden. De squadron potvergadering gekanseleerd tot een nader te bepalen datum. Dit wordt dus weer op de lange baan geschoven. Nog drukke werkzaamheden verder, doch geen vermeldenswaardige schokkende dingen. Weer eens long weekend voor de maten en een laatste weekend binnen voor de primo’s. Veel heil met zegen, nooit gedacht toch gekregen; regen. Tandenknierpend tegen hen, door uren en tot wiens alle dingen zijn kiespijn van dit weer, keer op keer. Desondanks Prettig weekend en tot maandag. Maandag 23 juli 1956. Nog niet veel beter. Gewone beslommeringen. Derix werd op een fiets gesignaleerd. Kennelijk gaat hem nu naar, den brode. Wij gunnen het hem van harte. Verder wordt er gemompeld, dat het pas de 30ste van deze maand uitbetalen is. De toorn der mensheid (in klein verband) over u. In dit geval SMA Stork. Weer een medisch team onderweg hierheen, nu met doorlichtingsapparatuur uitgerust. Dit voor a.s. donderdag. Er kan dus weer behoorlijk geshowed worden met min of meer ontwikkelde bovenlichamen, al of niet behaard. Verlof voor die dag ingetrokken. Dinsdag 24 juli 1956. Bezoek van kadetten aan 306 Squadron (nieuwe spelling). Zodoende weer wat vertier. De pokken patiënten zijn allen ontslagen uit de Station Sick Quarters en voeren weer het hoogste woord, van zover, de lichte dienst dit toelaat. Verder spanning of Woutertje Wagmans z’n gele trui gaat terughalen vandaag. Voorlopig hebben we hem maar niet geraden à 3 d. ’t Weer klaart op, stemming in de hangar zakt, nog meer kisten ground to ground. Gezamenlijk de handen uit de mouwen en er tegenaan. Woensdag 25 juli 1956. Prima weertje. Er wordt behoorlijk gevlogen, houwen zo. Wel weer geen sport, maar ach, dat missen we al zo erg niet meer. De taak van Sgt. Schuts bij 306 is niet te raden. Nog maar eens gaan roeren in het onze “werkclassificatie”. Zelfs het half uurtje eerder vrij af werd ons niet geschonken. Zo naarmate het einde van deze dag naderde, werd de stemming minder kneedbaar en het kwik in de stemmingsthermometer zakte met een fikse zucht onder nul en bleef daar. Tot morgen. Donderdag 26 juli 1956. Vandaag inderdaad doorlichten: Diep ademhalen, adem inhouden, stil blijven staan, klaar, volgende. Iets om kinds te worden. De grootste bloem was er dan ook af (van deze dames). Gelukkig maar, het gaf de mensen moed om met een ingevallen hoenenborstje voor het kiekkastje te gaan staan. Verder geen schokkende gebeurtenissen. Alleen nog wat oproer in de zaak “wedde uitbetaling”. De verslagenheid is dan ook groot in de kontreien. Zondag 4 november 1956. Een grote gaping is nu ontstaan in dit dagboek omdat niet beslist kon worden wie het dagboek zou gaan bijhouden, maar nu is er iemand mee bezig. Er zijn in de afgelopen maanden veel dingen gebeurd. Allereerst in het squadron: 306 heeft meegewerkt aan de oefeningen Stronghol and Whipsand. Uit vliegers oogpunt bekeken was de laatste een teleurstelling. Er werden slechts weinig vluchten gemaakt waar ook het weer medeschuldig aan was. Twee feiten zijn het vermelden waard. Allereerst de (met vakkennis) uitgevoerde vlucht over het “vijandelijk” gebied door Sgt. Ravier waarbij prompt het verkeerde doel werd verkend hetgeen door de zeer scherp ontwikkelde foto werd bewezen. Ten tweede het met ware moed geboden en gemaakte 4 schoppen contact door de Lt. Wieringa. Enkele dagen geleden is bekend geworden dat enkele leden van het Squadron overgeplaatst zullen worden. Ook de commandant, Majoor Merkelbach behoort tot deze slachtoffers. Vandaag bezocht de nieuwe commandant, Majoor Elkerbout, ons squadron. 9 november is nu definitief bepaald als de dag waarop een squadron fuif wordt gehouden in Nijmegen. En nu het nieuwe buiten het squadron: Engeland en Frankrijk hebben geïntervenieerd in de oorlog tussen Israël en Egypte, ook al omdat het Suez kanaal gevaar loopt. Deze stof heeft nogal wat stof doen opwaaien in de wereld maar het ziet er naar uit dat het met een sisser afloopt. Droevig geschokt is de vrije wereld over het rampzalige lot van het Hongaarse volk. In de opstand gekomen tegen het communistische regiem wenste het meer dan een soort Titoisme dat Polen reeds heeft bevochten. Hongarije wilde los komen van Rusland vrij en neutraal leven. Het heeft deze gedachte duur moeten betalen. Aanvankelijk boekten de vrijheidsstrijders mooie successen. Een rode schijnregering heeft de Sovjets echter te hulp geroepen. Vandaag heeft zich een ramp voltrokken. Horden Russische troepen met duizenden tanks en honderden vliegtuigen gesteund door zware artillerie hebben zich gestort op de licht of helemaal niet bewapenende Hongaren. Bij duizenden worden zij door de rode gangsters vermoord. Boedapest is een brandende stad en elk huis wordt verdedigd in deze ongelijke strijd. Verraad, agressie, moord en doodslag zijn de praktijken van de propagandisten van de vreedzame co-existentie. Maandag 5 november 1956. Vandaag is er slechts matig gevlogen. Weinig kisten en buiig weer waren de oorzaak. Om 5 uur was er algemeen appél. Een voorstel om de squadron-fuif af te lasten i.v.m. de toestand in Hongarije werd door Kapt. Reekers onpraktisch geacht. Ieder lid van ons squadron staat een dag “katje” af voor de Hongaarse vluchtelingen. Dinsdag 6 november 1956. Een dag zoals er dertien in een dozijn gaan. Weinig vliegen vanwege het slechte weer en het tekort aan kisten. Vliegtuigherkenning voor de vliegers. Woensdag 7 november 1956. Vandaag sport. Ons A-elftal speelde gelijk (1-1). Sgt. Hietbrink viel in een kuil toen hij het voetbalveld op wilde rennen om een onenigheid op het veld in ons voordeel te beslissen. Het B elftal won met 5-4. Twee man van het veld gestuurd. Gelachen dat we hebben. Onze arme vliegers gingen 10 km. wandelen gewapend met ons lijfblad Donald Duck. Om half vier squadron vergadering om een pot-bestuur te kiezen. Na een uur was alles afgelopen. Toen was er zoveel gepraat (en zo weinig) dat we nog bijna zonder bestuur zaten. De gelukkigen zijn: Lt. Tuijtjens, S.M. van Rijt, Sgt. Janssens, Kpl. Melters en Sld. Bos. Vrijdag 9 november 1956. Vandaag bereidde ieder zich voor op de squadron-party. ’s Avonds om kwart voor acht vertrok de bus met feestgangers. We hadden enig oponthoud bij de grens. Twee meisjes moesten “zich laten opschrijven”, wat grote hilariteit in de bus veroorzaakt. Het feest was erg geslaagd. Drie mensen stortten zich prompt in de liefde. Maandag 12 november 1956. Vandaag uitwisseling van ervaringen van, en nabomen over, de party. Weinig gevlogen vanwege het weer. Morgen oefening Guest. Dinsdag 13 november 1956. Vandaag geen oefening Guest. Slecht weer. ’s Middags sport. Ons B-elftal verloor met 2-0. Volgende maal beter boys. Het A elftal versloeg 2 MRSU in een spannende, op hoog peil staande wedstrijd (2-0). Van Krieken scoorde de doelpunten waarvan vooral het eerste zeer fraai was. Morgen oefening Guest. Woensdag 14 november 1956. Vandaag oefening Guest, alleen ’s morgens ’s middags werd helemaal niet gevlogen. Om half vijf meeting Kpl’s en Sld’s over het onderwerp “messing” Vrijdag 16 november 1956. Vandaag werd weer bijna normaal gevlogen ondanks het wispelturige weer. Tevens kwam iemand tot de ontdekking dat je geen foto kunt nemen van een molen die er niet is. Woensdag 21 november 1956. Grote gebeurtenissen werpen hun schaduw vooruit. De komst van Commodore Maurenbrecher op 18 dec. a.s. heeft aanleiding gegeven tot op grote schaal (opgezette pukkel) inspecties. Vanmiddag hadden we al de eerste. En iedereen maar leren van iedereen Woensdag 28 november 1956. De T-33 maakte vandaag weer enkele tripjes onder de bezielende leiding van Lt. Kerstens. ’s Middags sport. Maandag 3 december 1956. Vandaag heerlijke paniek. Enkele maten hadden het zijspan van de motor van Sgt. Heuseveld in het legeringsgebouw gezet zodat deze ’s avonds laat in het bos met een zaklantaarn zijn eigendom liep te zoeken. De Adj. Hansen beschuldigde Sgt. Hietbrink ervan dit op zijn geweten te hebben. Deze had echter de hele avond zitten bridgen. E.e.a. gaf aanleiding tot grappige situaties waarbij Kap. van de Spek nog op het nippertje wist te voorkomen dat Sgt. Hietbrink in de cel belandde. Woensdag 5 december 1956. Het heerlijk avondje. De dag was maar matig. Maar enkele tripjes gevlogen. Dinsdag 18 december 1956. Vandaag de grote dag van het bezoek van de Commodore Maurenbrecher. Het geheel kon de goedkeuring wegdragen. Zaterdag 21 december 1956. Vandaag vertrekt een ieder met Kerstverlof tot de 27ste. Een grote hoeveelheid bier werd vanmorgen geconsumeerd. Welkom S.M. Musters, onze nieuwe Recce Ops-man. 27-28-29 december Niets te doen. Niets gevlogen. Alleen maar leunen. Ons devies; “Bridgen krengen”
Bezoek Generaal Baretta op 7 sept. De Astra bioschoop in Laarbruch TP-7 op Laarbruch. Sgt. Kaashoek een Zeeuw als die met  verlof ging in het weekend die woonde  zover in Zeeland, dat hij bijna weer terug  kon als hij thuis was. Kaashoek is begonnen in 1953 bij het  306 in de bewapening en later Sgt.  fotocrew Foto uit 1956/57, een aantal dienstplichtige maten, van het 306 Sqn.vlnr met o.a.: Matthieu de Ridder, Tuker, Jaap Bakker, en Vonk. 18 juni bezoek van Cinc 2ATAF, Earl of Brandon. 6 apr verwelkomsfeest RF-84F Sgt Klatz, Kapt Vogelaar en mevr Mebbeling Erepeleton te Monchen Gladbach. Inspectie door C-NORTHAG, Sir Richard Galeu.